Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο μεγαλύτερος εχθρός των Τούρκων μουσουλμάνων

ISTANBUL, TURKEY – JUNE 17: TurkeyÕs President Recep Tayyip Erdogan speaks to supporters during a AK Parti election rally on June 17, 2018 in Istanbul, Turkey. Presidential candidates from all parties are holding campaign rallies across Turkey a week ahead of the countries June 24, parliamentary and presidential elections. (Photo by Chris McGrath/Getty Images)

Το ότι η Τουρκία δεν αποτελεί μέρος αυτού που αποκαλούμε «Ευρώπη» είναι πλέον πασίδηλο. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον πολιτισμό, ούτε με τη θρησκεία, αλλά ούτε και με το πολιτικό κεκτημένο της Ενωμένης Ευρώπης. Γι αυτό εμφανίζεται ως θύμα προς τις Βρυξέλλες, την ώρα που απροκάλυπτα γίνεται θύτης αθώων ανθρώπων, Τούρκων και άλλων… «Ο ρατσισμός, η ισλαμοφοβία, η ξενοφοβία και οι διακρίσεις παραμένουν το κύριο πρόβλημα για την τουρκική κοινότητα στην Ευρώπη», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε συνέντευξη Τύπου στη Γερμανία το 2021.

Η δήλωση ήταν διπλά ειρωνική, καθώς το καθεστώς Ερντογάν συνέλαβε και απήγαγε αμέτρητους μουσουλμάνους με την κατηγορία ότι είναι «τρομοκράτες» μετά το αποτυχημένο εναντίον του πραξικόπημα του 2016.

Πουθενά αλλού, ωστόσο, σε καμιά άλλη χώρα της ευρύτερης περιοχής, δεν μπορεί κανείς να συναντήσει τα αμέτρητα εγκλήματα που διέπραξε η κυβέρνηση της Τουρκίας εναντίον των δικών της μουσουλμάνων πολιτών. Τα ανθρώπινα δικαιώματα πολλών πολιτών της Τουρκίας που γεννήθηκαν μουσουλμάνοι παραβιάζονται συνεχώς και συστηματικά από την τουρκική κυβέρνηση, όπως καταγγέλλουν πολλοί, ανάμεσά τους και ο κορυφαίος δημοσιογράφος Ουζάι Μπουλούτ.

«Αυτός ο ιός (δηλ της ισλαμοφοβίας)», είπε ο Ερντογάν στο συνέδριο «A Fairer World Is Possible» που διοργάνωσε η Τουρκοαμερικανική Εθνική Συντονιστική Επιτροπή (TASC) στη Νέα Υόρκη το 2021 «εξαπλώνεται πολύ γρήγορα σε χώρες που έχουν παρουσιαστεί ως κοιτίδες δημοκρατίας και ελευθερίας για χρόνια».

Ωστόσο, η κυβέρνηση Ερντογάν διώκει εκατομμύρια Τούρκους μουσουλμάνους. Λόγω των τυραννικών πολιτικών της, πολλοί πολίτες αναγκάστηκαν να φύγουν τα τελευταία χρόνια. Μόνο το 2019, 330.289 Τούρκοι μετανάστευσαν, σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία της κυβέρνησης. Η κύρια αντιπολίτευση, το κεμαλικό «Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα» (CHP), το 2021, δημοσίευσε μια έκθεση που αναφέρει ανάμεσα σε άλλα ότι «ο αυταρχισμός, ο νεποτισμός, η ανικανότητα και η εχθρότητα της κυβέρνησης για διαφορετικούς τρόπους ζωής» διώχνουν τη νεολαία από τη χώρα.

Αν δεν δραπετεύσουν από τη χώρα, κλείνονται στη φυλακή

Πολλοί από εκείνους που διαφωνούν με τις κυβερνητικές πολιτικές αλλά δεν είναι αρκετά «τυχεροί» ώστε να δραπετεύσουν από τη σημερινή Τουρκία, βρίσκονται στη φυλακή, έχουν απολυθεί από τον χώρο εργασίας τους ή εξαναγκάζονται σε σιωπή από φόβο μήπως χάσουν τη δουλειά, τις ελευθερίες ή ακόμα και τη ζωή τους. Όσοι μιλούν, είναι υπό συνεχή απειλή.

Οι εκθέσεις του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ «2020 Country Reports on Human Rights Practices: Turkey» περιγράφουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την τουρκική κυβέρνηση κατά των πολιτών της, όπως αυθαίρετες, παράνομες ή πολιτικά υποκινούμενες δολοφονίες, εξαφανίσεις προσώπων, βασανιστήρια και άλλα σκληρά μέτρα καταστολής, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση, τιμωρίες, αυθαίρετες συλλήψεις ή κρατήσεις, άρνηση δίκαιων δημόσιων δικών, αντίποινα με πολιτικά κίνητρα κατά ατόμων που βρίσκονται εκτός της χώρας και αυθαίρετη ή παράνομη παρέμβαση στην ιδιωτική ζωή, την οικογένεια, το σπίτι ή την αλληλογραφία εκατομμυρίων Τούρκων πολιτών.

Πολλοί πολίτες της Τουρκίας -ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους- που δεν συμφωνούν με τις επίσημες πολιτικές, γίνονται στόχος της κυβέρνησης. Όμως, καθώς η χριστιανική και η εβραϊκή κοινότητα της χώρας έχουν σχεδόν περιθωριοποιηθεί εντελώς, έτσι ώστε να μην έχει απομείνει σχεδόν κανένας Χριστιανός ή Εβραίος για να διώξει η κυβέρνηση Ερντογάν, τώρα κυνηγάει κυρίως τους μουσουλμάνους πολίτες της. Πριν από έναν αιώνα, οι χριστιανοί αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της Τουρκίας. το ποσοστό αυτό είναι τώρα μόλις 0,1%. Αυτή η κατάρρευση είναι αποτέλεσμα δεκαετιών διώξεων κατά των Χριστιανών, συμπεριλαμβανομένης της χριστιανικής γενοκτονίας του 1914-1923.

Στα πρόθυρα της εξαφάνισης Χριστιανοί κι Εβραίοι

Παρόλο που σήμερα η χριστιανική και η εβραϊκή κοινότητα βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης στην Τουρκία, εξακολουθούν να είναι εκτεθειμένες σε διακρίσεις και καταστολή της ελευθερίας του λόγου. Το Ίδρυμα Διαφημίσεων Τύπου της Τουρκίας (BIK), το εξουσιοδοτημένο κρατικό ίδρυμα για τη διανομή επίσημων διαφημίσεων στις εφημερίδες σε όλη τη χώρα, δεν παρείχε, το 2020, καμία οικονομική βοήθεια στον μειονοτικό τύπο. Επιπλέον, το BIK δεν τοποθετεί διαφημίσεις σε μειονοτικές εφημερίδες όπως αυτές των Αρμενίων, των Εβραίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων (Σύριων) Χριστιανών. Αυτή η απόφαση στερεί από αυτά τα μέσα ενημέρωσης μια σοβαρή πηγή εισοδήματος, καθιστώντας τους ακόμη πιο δύσκολη οικονομικά την επιβίωση. Σύμφωνα με έκθεση του Φεβρουαρίου 2022, η ΒΙΚ δεν έχει συνεδριάσει από τις 17 Φεβρουαρίου 2021, κρατώντας τα προβλήματα της μειοψηφίας και άλλων εφημερίδων σε αναστολή. Γιατί, λοιπόν, όταν η τουρκική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πολεμά την «ισλαμοφοβία», κάνει διακρίσεις σε βάρος των μη μουσουλμάνων και βρίσκει τον πρόεδρό της να λέει ότι «το Ισλάμ είναι μια θρησκεία καλοσύνης, ηθικής και ελέους»;

Κρατάει δεκαετίες η φίμωση των διαφωνούντων στην Τουρκία

Η παράδοση της Τουρκίας να φιμώνει τους επικριτές έχει ιστορία δεκαετιών — όχι μόνο κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Ερντογάν. Αυτές οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλιμακώθηκαν ακόμη περισσότερο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, την οποία η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησε ο μουσουλμάνος ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, πρώην στενός σύμμαχος του Ερντογάν, με έδρα τις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Ερντογάν θεωρεί πλέον την κοινότητα Γκιουλέν «τρομοκρατική οργάνωση» υπεύθυνη για την απόπειρα πραξικοπήματος.

Οι διώξεις της τουρκικής κυβέρνησης στοχεύουν όχι μόνο τους υποτιθέμενους ή πραγματικούς υποστηρικτές του Γκιουλέν αλλά σχεδόν όλους όσους δεν υποστηρίζουν ή δεν ψηφίζουν τον Ερντογάν. Οποιοσδήποτε νομοταγής πολίτης θα μπορούσε να βρεθεί κατηγορούμενος για τρομοκρατία και να χάσει τη δουλειά του ή την ελευθερία του βάσει μόνο της κατηγορίας.Ο Nurullah Koycu, για παράδειγμα, ένας Τούρκος πρώην μουσουλμάνος και εξέχων άθεος, είναι ένας από τους ειλικρινείς επικριτές του Ισλάμ και του Ερντογάν που στοχοποιούνται από την κυβέρνηση. Η Διεθνής Αθεϊστική Συμμαχία ανέφερε το 2021 ότι ο Koycu γεννήθηκε μέσα

o τη μουσουλμανική θρησκεία και είχε σπουδάσει θεολογία. Οι σπουδές του τον έκαναν να αμφισβητήσει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και εγκατέλειψε όλες τις θρησκευτικές πρακτικές. Αργότερα, έγινε ακτιβιστής για να υψώσει τη φωνή του ενάντια στα μουσουλμανικά δόγματα και να υποστηρίξει την κοσμικότητα στην Τουρκία. Ο Koycu έχει αντιμετωπίσει έκτοτε πολλές μηνύσεις για την κριτική του στα σουνιτικά ισλαμικά δόγματα και στον πρόεδρο της Τουρκίας.

Τα άρθρα του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα που χρησιμοποιούνται κατά του Koycu, είναι τα ίδια που χρησιμοποιούνται συχνά για να καταπιέσουν όσους ασκούν έστω και την παραμικρή κριτική στην Τουρκία. Ο Koycu ζήτησε τελικά άσυλο στην Ευρώπη.

Ο τουρκικός Ποινικός Κώδικας στην υπηρεσία των επιδιώξεων Ερντογάν

Οι νόμοι στην Τουρκία που χρησιμοποιούνται για να συντρίψουν τους διαφωνούντες και να φιμώσουν τους αντιπάλους της κυβέρνησης χρησιμοποιούνται και κατά των δικηγόρων οι οποίοι υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν εξαιρούνται από αυθαίρετες συλλήψεις που βασίζονται σε δήθεν «κατηγορίες για τρομοκρατία». Στις 14 Φεβρουαρίου, ο υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόρος Tarik Gunes συνελήφθη και φυλακίστηκε.

Το άρθρο 314 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα και το άρθρο 7 του Αντιτρομοκρατικού Νόμου σχετικά με ηγετικά στελέχη και απλά μέλη ενόπλων οργανώσεων, χρησιμοποιούνται για την καταδίκη υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης. Αυτό δήλωσε η Mary Lawlor, Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για την κατάσταση. των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον Ιούνιο του 2021: «Στην Τουρκία, οι δικηγόροι υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στοχοποιούνται ιδιαίτερα για το έργο τους, καθώς εκπροσωπούν υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θύματα αστυνομικής βίας και βασανιστηρίων και πολλούς ανθρώπους που απλώς εκφράζουν αντίθετες απόψεις… Η Τουρκία παραβιάζει ορισμένους από τους πυλώνες του διεθνούς δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων –την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και το δικαίωμα να ασκεί κανείς νόμιμα το δικό του επάγγελμα– στερώντας επανειλημμένα την ελευθερία τους από τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους δικηγόρους τους».

Αντιφρονών και τρομοκράτης είναι το ίδιο στη σημερινή Τουρκία

Δεκάδες χιλιάδες πολίτες που η κυβέρνηση θεωρεί «τρομοκράτες» έχουν αντιμετωπίσει ποινικές έρευνες και φυλάκιση. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε το 2020 ότι είχε κινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον 597.783 ατόμων, συνέλαβε 282.790 και άλλους 94.975 με την κατηγορία ότι ήταν πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Εν τω μεταξύ, τα βασανιστήρια και η κακοποίηση με στόχο τους αντιπάλους της κυβέρνησης έχουν γίνει ευρέως διαδεδομένα στις φυλακές σε όλη την Τουρκία.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2020, ανέφερε ανάμεσα σε άλλα: «Η Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ντούνια Μιγιάτοβιτς, καλεί τις τουρκικές αρχές να αποκαταστήσουν τη δικαστική ανεξαρτησία και να σταματήσουν την πρακτική της στοχοποίησης υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόρων και δημοσιογράφων, καθώς και της φίμωσής τους… Η Επίτροπος ανησυχεί για το γεγονός ότι η τουρκική δικαιοσύνη επιδεικνύει, ειδικά σε υποθέσεις που σχετίζονται με την τρομοκρατία, πρωτοφανή επίπεδα περιφρόνησης ακόμη και των πιο βασικών αρχών του δικαίου, όπως το τεκμήριο αθωότητας, η μη τιμωρία χωρίς έγκλημα και η μη αναδρομικότητα των αδικημάτων ή η μη δικογραφία για πάλι τα ίδια γεγονότα».

Κάνεις κριτική; Χάνεις; Τη δουλειά σου!

Ο Ερντογάν έχει επίσης ξεκινήσει μια εκκαθάριση κατά την οποία δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι απολύονται από τις δουλειές τους για τους υποτιθέμενους δεσμούς τους με την τρομοκρατία ή με άλλα προσχήματα. Σύμφωνα με την Έκθεση Δραστηριότητας του 2021 της Εξεταστικής Επιτροπής της Τουρκίας για τα Μέτρα Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης, 125.678 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί από τις εργασίες τους από το 2016.

Κλείνουν τα Μέσα Ενημέρωσης που δεν τους υπακούουν

Η Τουρκία ήταν ο χειρότερος δεσμοφύλακας δημοσιογράφων στον κόσμο για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2010. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, έκλεισαν συνολικά 204 μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία. Η απόφαση κλεισίματος ανακλήθηκε αργότερα για 25 από αυτά. Μεταξύ των 179 ΜΜΕ που έκλεισαν είναι 53 εφημερίδες, 37 ραδιοφωνικοί σταθμοί, 34 τηλεοπτικοί σταθμοί, 29 εκδοτικοί οίκοι, 20 περιοδικά και 6 πρακτορεία ειδήσεων. Πολλοί δημοσιογράφοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα για να γλιτώσουν τη φυλάκιση. Όπως σημείωσε η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) το 2021: «Η καταστολή στην Τουρκία μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 ουσιαστικά εξάλειψε τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης της χώρας και ώθησε πολλούς δημοσιογράφους να εγκαταλείψουν το επάγγελμα. Ο αριθμός των φυλακισμένων δημοσιογράφων της Τουρκίας μειώνεται επίσης καθώς η κυβέρνηση επιτρέπει σε περισσότερους δημοσιογράφους να αποφυλακιστούν υπό όρους για να περιμένουν τα αποτελέσματα της δίκης ή της έφεσης».

Ο Ερντογάν, εν τω μεταξύ, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι πίσω από τα κάγκελα: Το 2017, είπε: «Τους είπαμε να μας δώσουν μια λίστα με τους δημοσιογράφους στη φυλακή. (Η λίστα) περιλαμβάνει όλους, από δολοφόνους μέχρι κακοποιούς παιδιών. Μπήκε ένας κατάλογος 149 ατόμων. 144 από αυτούς βρίσκονται στη φυλακή λόγω τρομοκρατίας και 4 λόγω κοινών εγκλημάτων».

Διαφωνία ίσον «τρομοκρατία»

Φαίνεται ότι, σύμφωνα με την τουρκική κυβέρνηση, η διαφωνία είναι «τρομοκρατία». Όποιος δεν υποστηρίζει την κυβέρνηση αυτομάτως μπαίνει στην κατηγορία των λεγόμενων «προδοτών» ή «τρομοκρατών» με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί από την κυβέρνηση. Ακόμη και η διαφυγή από την Τουρκία μπορεί να μην σημαίνει ελευθερία ή ασφάλεια για όσους η κυβέρνηση του Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι είναι εχθροί της. Σύμφωνα με το Freedom House: «Tο καθεστώς έχει καταδιώξει όσους αντιλαμβάνεται ως εχθρούς του σε τουλάχιστον 31 διαφορετικές χώρες υποδοχής σε ολόκληρη την Αμερική, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία. Η εκστρατεία αυτή είναι επίσης αξιοσημείωτη για τη μεγάλη εξάρτησή της από παραδόσεις συλληφθέντων, τις οποίες η κυβέρνηση και η υπηρεσία πληροφοριών της πείθουν τα κράτη να παραδώσουν άτομα χωρίς διαδικασίες δίκης, ή με προκάλυμμα νομιμότητας.

Η οργάνωση Freedom House κατέγραψε 58 από αυτές τις παραδόσεις από το 2014 ως τώρα. Κανένα άλλο κράτος δεν βρέθηκε να έχει πραγματοποιήσει τόσο μεγάλο αριθμό παραλαβών «αντιφρονούντων» από τόσες πολλές χώρες υποδοχής, κατά τη διάρκεια της περιόδου κάλυψης».

Υπάρχουν επίσης οι διώξεις των Κούρδων από την τουρκική κυβέρνηση επειδή ζητούν τα πολιτικά ή εθνικά τους δικαιώματα. Η Τουρκία εξακολουθεί να αρνείται επίσημα να αναγνωρίσει την κουρδική γλώσσα ή το δικαίωμα των Κούρδων να εκπαιδεύονται στη μητρική τους γλώσσα. Οι Κούρδοι που ζητούν το δικαίωμα στην αυτονομία και την αυτοδιάθεση καταπιέζονται συστηματικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), μετά τις τοπικές εκλογές του 2014, συνελήφθησαν 93 δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι και διορίστηκαν διαχειριστές από την κυβέρνηση σε 95 δήμους που οι Κούρδοι δήμαρχοι είχαν κερδίσει δημοκρατικά. Μετά τις εκλογές του 2019, 38 δήμαρχοι από το HDP συνελήφθησαν και διορίστηκαν άλλοι διαχειριστές σε 48 δήμους που διοικούνται από το HDP.

Ο αριθμός των συλλήψεων μελών του HDP από την τουρκική αστυνομία έχει ξεπεράσει τις 16.000 από το 2015. Ο συνολικός αριθμός των συλληφθέντων πίσω από τα κάγκελα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που το HDP δεν κατάφερε να προσεγγίσει, υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 4.000. Ο αριθμός των φυλακισμένων μελών του HDP περιλαμβάνει έξι βουλευτές. Επιπλέον, 23 δήμαρχοι από το φιλοκουρδικό Κόμμα Δημοκρατικών Περιφερειών (DBP) βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη φυλακή.

Στις 10 Οκτωβρίου 2015, υποστηρικτές του HDP έπεσαν θύματα σφαγής — διπλής βομβιστικής επίθεσης αυτοκτονίας στην Άγκυρα σε συγκέντρωση «Εργασία, Ειρήνη και Δημοκρατία»: 103 άνθρωποι δολοφονήθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Οι οικογένειες που θέλουν να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων είναι για χρόνια εκτεθειμένες σε επιθέσεις, οδοφράγματα και κρατήσεις από την αστυνομία.

Στις μέρες μας, συνεχίζεται η θανατηφόρα βία κατά των Κούρδων. Στις 17 Ιουνίου 2021, για παράδειγμα, η Deniz Poyraz, μια 38χρονη μέλος του HDP, σκοτώθηκε στην πόλη της Σμύρνης όταν ένας ένοπλος μπήκε στο γραφείο του κόμματος, την πυροβόλησε και σκότωσε.

Τι ακριβώς είναι λοιπόν η «ισλαμοφοβία», σύμφωνα με την τουρκική κυβέρνηση; Αν πρόκειται για «αντιμουσουλμανικό μίσος», όπως το όρισε ο Ερντογάν, τότε εκατομμύρια Μουσουλμάνοι Τούρκοι και Κούρδοι υποφέρουν από τα δικά του χέρια, πολύ περισσότεροι από όσους περνούν δύσκολα στη Δύση. Οι μουσουλμάνοι απολαμβάνουν πολύ περισσότερα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες στη Δύση από ό,τι στην Τουρκία.

Η κυβέρνηση του Ερντογάν ισχυρίζεται ότι μάχεται ενάντια σε «πράξεις ισλαμοφοβίας και διακρίσεων κατά των μουσουλμάνων σε διάφορα μέρη του κόσμου» -αλλά όχι όλων των μουσουλμάνων. Ασχολείται μόνο με τους μουσουλμάνους, των οποίων οι πολιτικές απόψεις είναι σύμφωνες με αυτές της τουρκικής κυβέρνησης. Οι πολίτες της Τουρκίας που θεωρούνται «εχθροί» ή απλώς αντίπαλοι της κυβέρνησης στοχοποιούνται, κακοποιούνται, φυλακίζονται ή και σκοτώνονται. Αν τεθούν σε αναστολή από τη δουλειά τους, μπαίνουν στη μαύρη λίστα από την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατο να βρουν άλλη δουλειά. Βρίσκονται έτσι σε μια κατάσταση όπου αντιμετωπίζουν καθημερινά την πείνα και τη φτώχεια. Η ζωή και τα μέσα διαβίωσής τους καταστρέφονται συστηματικά. Υπάρχει κάποια δυτική χώρα που μεταχειρίζεται τους μουσουλμάνους τόσο σκληρά και παράνομα;

Read Previous

Το τέλος του Δυτικού Κόσμου συντελείται μπροστά στα μάτια μας

Read Next

Ο Τόμας Μαν διαβάζει Ντοστογιέφσκι για τη Γερμανία, το διαμαρτυρόμενο Ράιχ