Είναι εφικτή μια ευρωπαϊκή συμφωνία για το ενεργειακό πρόβλημα;

To πρώτο επίσημο «νεύμα» της Κομισιόν προς την κατεύθυνση του πλαφόν στο φυσικό αέριο ήρθε χθες υπό την ισχυρή πίεση μιας σειράς χωρών, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, ανοίγοντας τον δρόμο για κλιμάκωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Βρυξελλών και  εθνικών κυβερνήσεων, Πιθανός ορίζοντας μιας πολιτικής συμφωνίας είναι η  επίσημη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών, στις 20-21 Οκτωβρίου, με τη στάση της Γερμανίας να αποτελεί «κλειδί» (όπως πάντα…)

Η συζήτηση θα ξεκινήσει ουσιαστικά αύριο Παρασκευή στην άτυπη Σύνοδο της Πράγας, στο πλαίσιο που έθεσε η -εξαιρετικά προσεκτική και διπλωματική επιστολή- που έστειλε η πρόεδρος της επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σε αυτήν περιγράφει τρεις άξονες για την αποκλιμάκωση των τιμών του φυσικού αερίου:

Πρώτον, την επιβολή προσωρινού πλαφόν, σχεδιασμένου κατά τρόπο που να διασφαλίζει την επάρκεια εφοδιασμού. Σε αυτόν τον άξονα προτείνονται δυο πρωτοβουλίες: H παρέμβαση «περιορισμού τιμών» (price limitation) στο TTF, τον αναξιόπιστο κατά την Κομισιόν δείκτη τιμολόγησης του φυσικού αερίου που φουσκώνει τεχνητά τις τιμές, έως ότου ετοιμαστεί ο εναλλακτικός δείκτης που ετοιμάζει η Ευρώπη. Και η επιβολή πλαφόν στο φυσικό αέριο μόνο για ηλεκτροπαραγωγή, στα πρότυπα μόνο του ιβηρικού μοντέλου. Προσοχή όμως: Και οι δυο πρωτοβουλίες έχουν ως προαπαιτούμενο «απαιτητική» μείωση της κατανάλωσης για φυσικό αέριο, με το στοιχείο της υποχρεωτικότητας –που απαιτούν επιτακτικά οι Γερμανοί- και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα σε σχέση με το εθελοντικό 15% που συμφωνήθηκε το καλοκαίρι. Η παρέμβαση στο TTF (εδώ αποφεύγεται η λέξη πλαφόν) προσεγγίζει σε σημαντικό βαθμό τις ελληνικές προτάσεις για δυναμικό πλαφόν που να συνδέεται με άλλο benchmark (όπως π.χ. τον δείκτη της Ασίας), όμως συνοδεύεται με αυστηρότερους όρους σε σχέση με τους προτεινόμενους από την Αθήνα που έκανε λόγο για ενισχυμένα μέτρα μείωσης τη ζήτησης για φυσικό αέριο, αλλά σε εθελοντική βάση. Για το πλαφόν στην ηλεκτροπαραγωγή διατυπώνεται προβληματισμός από πολλές πλευρές, κυρίως επειδή  είναι κοστοβόρο (καθώς η κάθε χώρα θα κληθεί να επιδοτήσει τη διαφορά μεταξύ του πλαφόν και της τιμής εισαγωγής- δεν γίνεται καμία μνεία ευρωπαϊκής χρηματοδότησης στην επιστολή). Άλλο βασικό μειονέκτημα είναι ότι αγνοεί ένα  μεγάλο μέρος της αγοράς φυσικού αερίου, δηλαδή τη βιομηχανία και τον κτιριακό τομέα, ενώ θα έχει περιορισμένο αντίκτυπο σε χώρες όπου η χρήση του φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή είναι περιορισμένη…

Δεύτερον, την εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων με τους αξιόπιστους προμηθευτές φυσικού αερίου της ΕΕ (με στόχο την μείωση των τιμών των εισαγωγών), μέσω ενός «συμπεφωνημένου διαδρόμου» χαμηλότερων τιμών τόσο για το αέριο αγωγών (Νορβηγία), όσο και για το LNG (ΗΠΑ).

Τρίτον, την δημιουργία μιας ενισχυμένης ευρωπαϊκής ενεργειακής πλατφόρμας για την κοινή προμήθεια φυσικού αερίου.  Στο πλαίσιο αυτό, προαναγγέλλεται η κατάθεση συγκεκριμένης νομοθετικής πρότασης για τη συμμετοχή τόσο των κρατών μελών όσο και της βιομηχανίας στην πλατφόρμα.

Τα τρία αυτά απτά μέτρα, που συνοδεύονται με συστάσεις για περισσότερες επενδύσεις σε ΑΠΕ (και υπόσχεση περισσότερων ευρωπαϊκών κονδυλίων για το Repower EU…,) αλλά και δέσμευση των Βρυξελλών για κατάθεση προτάσεων έως το τέλος του έτους για τη μεταρρύθμιση της αμφιλεγόμενης αρχιτεκτονικής των ευρωπαϊκών αγορών. 

Η Ελλάδα υποδέχθηκε με μεγάλη ικανοποίηση την επιστολή Κομισιόν. Παράγοντες της αγοράς ωστόσο προειδοποιούν ότι είναι ακόμα νωρίς για πανηγυρισμούς. Είναι γεγονός ότι η επιστολή  συνιστά σημαντική μετατόπιση σε σχέση με τις προηγούμενες θέσεις της και δημιουργεί πεδίο σύγκλισης των θέσεων μεταξύ «πλαφονομάχων» (Γερμανία και συν αυτώ) και «πλαφονολατρών». Όμως, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες και ο δρόμος για τη συμφωνία παραμένει στρωμένος με αγκάθια…

Πηγή: kreport

Read Previous

Μετά τη συμφωνία- κουρελού με τη Λιβύη, η Τουρκία θα «κτυπήσει» και (πάλι) στην Κύπρο;

Read Next

Ποιοι γεννούν τη διχαστική πόλωση;