1. Home
  2. Γράμματα

Κατηγορία: Γράμματα

Διάφοροι κόσμοι μέσα στο εικοσιτετράωρο

Φαντάζομαι πως ο καθένας μας ζει σε πάμπολλους κόσμους σε συνάρτηση πάντα με τις ασχολίες και την φαντασία του. Η δική μου καθημερινότητα, εδώ και πολλούς μήνες επεκτείνεται σε πέντε κόσμους, διαφορετικούς, όπως οι πέντε

Διαμαντάκια των Προσωκρατικών

Στην Τούλα Ρεπαπή Μέρες τώρα απασχολεί την σκέψη μου ένας καταπληκτικός στίχος του Ξενοφάνους του Κολοφώνιου, «και σε μερικές σπηλιές στάζει νερό». Παράξενος στίχος, κυοφορεί κάτι το υποχθόνιον. Μετά εννόησα πως η ανατριχίλα που μου

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Ο Έφηβος

 Ο έφηβος Δολγορούκι και η ιδέα του  –Πῶς σέ λἐνε; –Δολγορούκι. -Πρίγκηψ Δολγορούκι; -Όχι, μόνο Δολγορούκι. ἤ -Εἶσαι πρίγκηπας; -Ὄχι, μόνο Δολγορούκι, γιός ἑνός ὑπηρέτη, πρώην δούλου. ἤ -Εἶστε πρίγκηψ; — Ὄχι μόνο Δολγορούκι, φυσικός

Συνέντευξη με την συγγραφέα Ελένη Λαδιά

Συζητώντας ή καλύτερα ερωτώντας μια πολυγραφότατη και ποικιλογραφότατη συγγραφέα όπως είναι η Ελένη Λαδιά, επέλεξα να μην αναφερθώ καθόλου σε ερωτήματα ήδη απαντημένα από την ίδια στα βιογραφικά της σημειώματα και τις συνεντεύξεις που έχει

Ελένη Λαδιά: «Η εσωγραφία μιας πεζογράφου»

«Το παράδοξο είναι το πάθος της σκέψης, και αυτός που σκέπτεται χωρίς το παράδοξο είναι σαν τον εραστή που αποφεύγει το πάθος». Σ. Κίρκεγκορ Σε αυτό το ψυχοπνευματικό μυθιστόρημα με τον τίτλο Η εσωγραφία μιας

Ελένη Λαδιά

Παν. Δρακόπουλος: Η δική μας Ελένη Λαδιά Ε. Λαδιά: Αποσπάσματα από έργα της Ψυχομαντεία Δαιμονολογία - στην ελληνική μυθολογία Οι Θεές Φυσιογνωμίες τόπων Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι Ποταμίσιοι έρωτες Ο έτυμος λόγος

Νατάσα Κεσμέτη, Μικρή εἰσαγωγή στήν πνευματικότητα τῆς ποιήτριας Kathleen Raine καί δύο ἀποδόσεις ἀντίστοιχων ποιημάτων της

Ἡ Κathleen Raine (1908 - 2003 ) ἦταν μιά ποιήτρια συγκροτημένη γύρω ἀπό συγκεκριμένο ἄξονα στήν ζωή καί τήν τέχνης της. Ὁ ξεκάθαρος προσανατολισμός της σταθερά τήν ὁδηγοῦσε σέ σημεῖα θέασης τῆς ἱερότητας πίσω ἀπό

Πάτροκλος Θεοφάνους, Επί ώρες πλάνης

  Σφίγγα   «Φύγε! Φύγε από μπρός μου σιχαμερό ζώο!» φώναξα μόλις την είδα. Εκείνη έμεινε ακίνητη, με το ανθρώπινο κεφάλι και το λιονταρίσιο της κορμί σε μιαν εγρήγορση τόσο έντονη πούμοιαζε απολίθωση  κεραυνού. Μόνο